تجمع مسالمت آمیز خرداد ماه با دخالت نیروهای پلیس که جمعیت را با زور پراکنده می کرد به خشونت کشیده شده و حدود هفتاد تن نیز بازداشت شدند. همچون دیگر تجمعات، بنا بر گزارشات با افرادی که در تجمع روز یک شنبه نیز شرکت کرده بودند با خشونت برخورد شده است.

زنانی که دادگاه آنها برگزار می شد- نوشین احمدی خراسانی، پروین اردلان، سوسن طهماسبی و شهلا انتصاری- در حمایت از تجمع کنندگان دادگاه را ترک کردند که آنها نیز بازداشت شدند.

دستگیری های اخیر نشانه سخت گیری دیگری با فعالان برابری طلب در ایران است. این در حالی است که ماه گذشته نیز سه روزنامه نگار و فعال جنبش زنان که برای شرکت در یک دوره آموزشی روزنامه نگاری عازم هند بودند نیز بی هیچ اتهامی بازداشت شدند.

می نویسم چون نیاز به نوشتن دارم از خودم می گویم بدون انکار و بدون شخصیت سازی... درسته خیلی وقتها کاری رو کردم که می دونستم اشتباه است اما چرا؟... چرا با اینکه می دونیم کاری اشتباه است آن را انجام می دهیم... مگه نه اینکه بارها برای سایرین بالای منبر میرفتم و براشون نسخه می ÷یچیدم... حالا می دونم که صرف دونستن اشتباه بودن یک عمل کافی نیست تا اون عمل رو انجام ندهیم....

از خودم بدم یاد ... وقتی یادش میفتم.... اما این الان به ضررم است نباید خودم رو رها کنم تازه خودم رو پیدا کردم... باید گزینه ناقص رو پیدا کنم تا دیگه تکرارش نکنم... خدایا این گزینه این نقص چیه... تنها چیزی که مثل تار مویی ارتباطم رو با خودم حفظ کرده همین امید به تغییر و تکرار نکردن اشتباه است.... شایدم این یک کار تخصصی باشه و من نیاز به مشاوره داشته باشم...  از یک چیزی مطمئنم و اونم این هست که می خواهم این تغیر رفتاری رو داشته باشم.... چون خیلی بهم آسیب می زنه...  

آخ من چقدر عاشق هوای ابریم ...  خوب انگار تونستم به یه کارهایی ه توی ذهنم بوده برسم... این کامپیوتر گرامی رو بالاخره ارتقا دادم و از دست اون لگن دوستداشتنیم راحت شدم... سرکارم... موفق شدم و سرانجام تونستم به یه امنیت خیلی کوچکی برسم... یه اتاق جدا و مستقل بهم دادن ... تونستم به خودم وابستشون کنم تا حدودی... البته این وضعیت امروزم هست.. فردا یک دفعه مدیرمون خوابنما نشه...!!  ... دوریم از دنیای وبلاگ رو با مطالعه تا حدودی جبران کردم ... اما این رو از صمیم قلب میگم .. هیچ چیز جایگزین دنیای مجازیم نتونستم بکنم.... درسته خستم اما بی اندازه دلم برای همه دوستام تنگ شده...مینوی نازنینم. نارخاتونی جونم. ناهید مهربونم. کیانوش پرتوانم . شهربانوی عزیز. یونس گرامی ... همتون..همه همه ....

هفته دیگه ر.ز جهانی زن هست و تب و تاب مخصوص خودش... من فعلن از هیچی خبر ندارم... برم ببینم چه خبره امسال...

  گیجم .... دوسش دارم.... اما خشمی عظیم درونم شعله می کشه... دوست دارم بلند فریادی رو که درونم ذخیره کردم رو سرش خراب کنم ... در آغوشم بگیرمش و لب رو لبش بذارم و نفسم و با نفسش بگیرم... می دونم یه جاهایی اصلا درست پیش نمیره... اما درست چیه؟.... کی گفته ؟... درست اینه که من عاشقم و عشقی گرم دارم... درست اینه که هم من می خواهم و هم او...می دونم این خشم خفته درونم برای مبارزه فرسایشی من با عرف هست... می خوام با بیخیالی عاشق باشم و فقط از خود عشق لذت ببرم... خسته و داغونم ..... خیلی خستم.....

* این هم ادرس جدید زنستان ....

** یادداشت  نازخاتون هم خوندنیه ....فیلم مستندی رو معرفی کرده که به قول خود خاتون جیگرتون آتیش میگیره ... اما باید دید . ... مقصر فقط و فقط شرایط نابسامان اجتماعمون هست ...

 *** وبلاگی که از طریق قسمت نظر دهی همین بخش باهاش آشنا شدم خندق نام دارد ... دخت بندر مطلب جالب و خواندنیی را در مورد ختنه زنان در وبلاگش گذاشته به اضافه سایر مطالب خوانی دیگر در مورد زنان به خصوص زنان جنوب ایران ....